Naam Isabelle Loris
werkzaam bij Vlaams Planbureau voor Omgeving
Titel van de bijdrage Het experiment. Een verbeeldende kijk op ouder worden.
Abstract van de bijdrage (max. 250 woorden)

De vergrijzing komt op ons af. Dat staat vast. In Vlaanderen alleen al zal het aantal gepensioneerden tegen 2060 verdubbelen. Wat minder vaststaat is hoe we tegen dan zullen wonen. Om dit in te schatten kunnen we een woonwensenonderzoek uitvoeren, maar dat polst meestal enkel bij ouderen zelf. Dit terwijl we op jongere leeftijd meer geneigd zijn om te verhuizen. Denk maar aan wanneer je start op de woonmarkt, kinderen krijgt of als de kinderen het nest verlaten. Het zijn sleutelmomenten om na te denken over de woonomgeving waarin we willen wonen. En toch doen we dit te weinig. We beelden onze oudere dag in als één die fysiek en mentaal gezond zal zijn. Oud zijn is plezant. Veel vrije tijd, tijd voor hobby’s en kleinkinderen, meer reizen, alles rustiger aan … . Oud zijn is een zorg voor later. En daar speelt de markt dan weer op in met een aangepast zorgaanbod of investeringsopportuniteiten.
In deze paper peilen we naar de woonaspiraties bij jonge actieve volwassenen (<67j). In het bijzonder wordt gepolst naar de voorkeuren naar woonomgevingen (verkaveling, woonlint, stad, dorp), en dit gezien vanuit het perspectief van enerzijds zorg, ontspanning en winkelen, en anderzijds de actieve of hulpbehoevende bejaarde. We werken hierbij met beelden van gewenste woonomgevingen in de plaats van een klassieke enquête. Uit dit experiment blijkt dat hulpbehoevenden blijven vasthouden aan de klassieke verkaveling in tegenstelling tot actieve senioren die zich meer in de stad zien wonen.