Naam kaat smets
werkzaam bij departement Omgeving, afdeling Juridische en Beleidsontwikkeling
Titel van de bijdrage Onder de waterlijn – Culture eats strategy for breakfast
Abstract van de bijdrage (max. 250 woorden)

Het uitschrijven van beleidsvisies gebeurt meestal op basis van boekenkast vol onderzoek. We willen immers weten wat de toekomst brengt: hoeveel gezinnen we moeten huisvesten, wat de beste plaatsen zijn voor nieuwe ontwikkelingen, welke klimaatuitdagingen we mogen verwachten enzovoort. Indrukwekkende kennis, maar meestal nauwelijks over hoe mensen zich zullen gedragen. Willen ze wel wonen op de plaatsen die we aanduiden of liggen ze wel wakker van klimaatwijziging?

Tegelijk roeren zich steeds meer actoren succesvol in het beleidsdebat. Ze treden op de voorgrond via klassieke instituties uit zowel het middenveld als nieuwe instituties. Andere actoren zijn meer gefragmenteerd georganiseerd en hebben geen eenduidig aanspreekpunt. De vraag is hoe de (Vlaamse) overheid in contact kan treden met nieuwe, innoverende actoren, hun goede praktijken kan verbreden en hun lessen kan meenemen in de beleidsontwikkeling.

Op basis van Causal Layered Analysis kunnen toekomstverkenningen dieper onderzocht worden, onder de waterlijn van de spreekwoordelijke ijsberg. De methodiek die Sohail Inayatullah ontwikkelde, laat toe onderliggende systemen, discoursen en metaforen bloot te leggen, én ermee te werken in een co-creatief proces van visievorming en realisatie. Het is belangrijk ook voor nieuwe, innoverende actoren de “what’s in it for me”-vraag te kunnen beantwoorden. Theoretisch althans, levert dit toekomstverkenningen op die rekening houden met cultuur, gedrag, ideologie, dieperliggende denkbeelden en mythes. Hoe kan deze methodiek successen boeken in ruimtelijke ontwikkeling? Welke kansen voor nieuwe partnerschappen tussen klassieke instituties en nieuwe, innoverende actoren levert dit? We probeerden het uit voor u.